X
تبلیغات
ایران، و فرهنگ وتمدن جهان
میکی رونی
میکی رونی بازیگر بزرگ آمریکایی با فیلم دیدنی شهر پسران که بارها اونو تماشا کردم به یاران قدیمی خودش پیوست.ازش ممنونم که با وجودش احساسی را در مردم زنده کرد که شادی هدف اول اون بود.یادش هماره گرامی.

+ نوشته شده توسط keyvan haddad در Mon 7 Apr 2014 و ساعت 22:23 |





نوروز برابر با یکم فروردین ماه (روزشمار خورشیدی)، جشن آغاز سال نوی ایرانی و یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران ایران باستان است.خاستگاه نوروز در ایران باستان است و هنوز مردم مناطق مختلف فلات ایران نوروز را جشن می‌گیرند. امروزه زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار است.
نوروز در ایران و افغانستان آغاز سال نو محسوب می‌شود و در برخی دیگر از کشورها تعطیل رسمی است.
بنا به پیشنهاد جمهوری آذربایجان، مجمع عمومی سازمان ملل در نشست ۴ اسفند۱۳۸۸ (۲۳ فوریه ۲۰۱۰) ۲۱ ماه مارس را به‌عنوان روز جهانی عید نوروز، با ریشهٔ ایرانیبه‌رسمیت شناخت و آن را در تقویم خود جای داد.
در متن به تصویب رسیده در مجمع عمومی سازمان ملل، نوروز، جشنی با ریشه ایرانیکه قدمتی بیش از ۳ هزار سال دارد و امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر آن را جشنمی‌گیرند توصیف شده‌است.
پیش از آن در تاریخ ۸ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی، نوروز توسط سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، به عنوان میراث معنوی، به ثبت جهانی رسیده‌بود.در ۷ فروردین۱۳۸۹ نخستین دورهٔ جشن جهانی نوروز در تهران برگزار شد و این شهر به عنوان «دبیرخانهٔ نوروز» شناخته شد.

منطقه‌ای که در آن جشن نوروز برگزار می‌شد، امروزه شامل چند کشور می‌شود و همچنان در این کشورها جشن گرفته می‌شود. برخی آیین‌های نوروز در این کشورها با هم متفاوت‌اند. برای نمونه در افغانستان سفره هفت‌میوه می‌چینند؛ اما در ایران سفره هفت سینمی‌اندازند.
جغرافیای نوروز با نام نوروز یا مشابه آن، سراسر خاورمیانه، بالکان، قزاقستان، تاتارستان، در آسیای میانه چین غربی (ترکستان چین)،سودان، زنگبار، در آسیای کوچک سراسر قفقاز تا آستراخان و نیز آمریکای شمالی، هندوستان، پاکستان، بنگلادش، بوتان، نپال و تبت را شامل می‌شود.
کردها نیز این جشن را در فاصلهٔ میان ۱۸ تا ۲۱ مارس جشن می‌گیرند؛ در هنگام نوروز، کردها با گردهم‌آیی در بیرونِ شهرها، به استقبال بهار می‌روند. در این گردهم‌آیی‌های نوروزی، زنان کرد لباس‌های رنگین پوشیده و شال‌های پرزرق و برق بر سر می‌نهند؛ مردان جوان کرد نیز پرچم‌های سبز و زرد و سرخ را برافراشته و با رقص و پایکوبی گرد آتش، نوروز را پاس داشته و زنده نگاه می‌دارند.
در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۰۹ (۱۰ فروردین ۱۳۸۸)، پارلمان فدرال کانادا، اولین روز بهار هر سال را به عنوان نوروز (Nowruz Day)، عید ملی ایرانیان و بسیاری اقوام دیگر نامگذاری کرد.در تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۱۰، سازمان ملل متحد با تصویب یک قطعنامه در مقر سازمان در نیویورک، عید نوروز را به عنوان روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان به رسمیت شناخت.


مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تاریخ سه شنبه ۴ اسفند ۱۳۸۸ برابر با ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ با تصویب قطعنامه‌ای روز ۲۱ مارس برابر با ۱ فروردین را در چارچوب ماده ۴۹ و تحت عنوان فرهنگ صلح به عنوان روز جهانی نوروز به تصویب رسانده و در تقویم خود جای داد، طی این اقدام که برای نخستین‌بار در تاریخ این سازمان صورت گرفت، نوروز ایرانی به‌عنوان یک مناسبت بین‌المللی به رسمیت شناخته شد.
نخستین بار نوروز ۱۳۹۱ را در صحن عمومی سازمان ملل و یونسکو به میزبانی ایران جشن گرفتند. بان کی مون دبیرکل سازمان ملل پیامی بدین مناسبت صادر کرد.
+ نوشته شده توسط keyvan haddad در Sun 6 Apr 2014 و ساعت 8:27 |

 تمام ماه های باستانی ایران شادی در آن موج می زند گویی میان آنچه که باید باشد و آنچه هست تفاوت میان زمین و آسمان است.اگر نبود فرهنگ بزرگ ایرانی در سالهایی که ایران و ایرانی در کشاکش میان عشق و نفرت دست و پا می زد،همانا در مسیر نیمه راه خود ،هدر رفتن و نابودی را به چشم جان می دید.فروردین ماهی که در آن آغاز دوباره شدن،زنده شدن و رشد و بالندگی را تجربه کردن ،تکراری است دوست داشتنی همراه با آینده ای روشن،غیر آن ،ایرانی خود را در پستوی خانه ای جبس می کرد که بیگانه گمان می کرد می تواند از پس آن در آرزوی غارت و چپاول، هستی ایرانی اصیل را بر باد دهد.این فرهنگ عشق و یا  نفرت است ، و یا آمیزه ای از فرهنگ نفرت که چرا بیگانه بارها و بارها سعی بر آن داشته  در این فرهنگ بزرگ و  متعالی  نفوذ و بند ها پشت بندها بر ایرانی و مرزهای تاریخی اش بیندازد. عشق را نمی توان بی بها به دست آورد همچنانکه نفرت نیز بی جهت به دست نخواهد امد اما هر دم و هر لحظه قلب برای چیزی به تپش درمی آید که در آن هستی و زندگی را در  تبلور وجودی خود آن را در پوست و جان خود بتوان  احساس کرد.

میان عشق و نفرت فاصله می تواند بسیار و هم اندک باشد فقط کافی است تا لحظه ای همه ی خوبی ها را به ورطه ی فراموشی سپرد و به جای آن تخم نفرت و تنگ نظری کاشت.آنچه که این میراث بزرگ را برای ما باقی گذاشت همانا فرهنگ و تمدنی بود که ایران و ایرانی را در سیل متمادی  هجوم بیگانه از عرب و ترک و مغول پایدار ،پابرجا و ماندنی و دوست داشتنی باقی نهاد.

+ نوشته شده توسط keyvan haddad در Thu 27 Mar 2014 و ساعت 1:43 |

به نظر می رسد اگر می توان با سیاست آشنای روسیه در تاریخ با یک همه پرسی منطقی یک منطقه استراتژیک را به خود ملحق ساخت،حال ایران که سالها حادثه تلخ معاهده های گلستان و ترکمنچای را یدک می کشد با یک همه پرسی دموکراسی خواهانه از دو موضوع سخن گفت ،یکی آنکه از دئولت روسیه خواست که باید خسارات این تجاوز آشکار و خسارت جبران ناپذیر آن سالها ی شوم را بر عهده گیرد.از سوی دیگر با درخواست از مردمان کشورهایی که روزی در سرزمین مادری خود بودند الحاق مجدد آنان را به ایران درخواست کرد و با یک همنوایی گروهی خواهان ایران بزرگی باشیم که پیش از این بود و با سیاست پتر کبیری پوتینی باردیگر هموطنان را در آغوش بگیریم.و بیان کنیم که آینده ای برتر و بهتررا برایشان رقم خواهیم زد.!!
در انتظار نظرات شما دوستان عزیز هستم.

+ نوشته شده توسط keyvan haddad در Tue 18 Mar 2014 و ساعت 9:19 |


چه زیباست این فرهنگ بزرگ و دوست داشتنی ایرانی که آن را نمی توان با هیچ فرهنگی در هیچ کجای جهان مقایسه کرد.فرهنگی که ریشه در افکار و خون هر ایرانی دارد.ایرانی به ایرانی بودن و داشتن چنین فرهنگ پاکی افتخار می کند نه آنکه تنها سایه ای از فرهنگ را به همراه آورد که چنین اندیشه ای تنها از فرهنگ بیگانه بر می آید.فرهنگ ایرانی در کنار آغاز بهار زیبا یعنی عمل به هر چیز خوب و دوست داشتن همه کسانی که ما دوست دارند و یا دوست داشتن دوستانی که ما را نمی شناسند.عشق را باید در فرهنگ پاک ایرانی تقدیم کرد،بهار را در دستان پر مهر به خانه ها برد و درخت دوستی نشاند. باید یاد داد که ایرانی لایق برترین هاست ،لایق کشوری است که فرهنگ باستانی آن بیش از هر چیزی ریشه در خون ایرانی دارد،لایق زندگی است که برای آن ساخته شده است. در گوشه گوشه خیابان غلغله و هیجان فزاینده ای در جریان است،همه در تکاپوی سال نو در حرکت و جوششند،یکی فریاد میزند و سفره هفت سینی را در خیابان عرضه می کند،دیگری باصدای بلند می گوید ماهی،ماهی،و واقعا چه ماهند برخی.سوی دیگر گلهای خوش بویی در دستان می چرخد تا زینت بخش سفره ایرانی گردد،پلیس در حال تذکر دادن و جریمه کردن،آنان نیز وظیفه ی خود را خوب می دانند اما چه کند که شاید چاره ای جز این ندارد، کودکی شمع به دست فروزان و شاد با چهره ای برافرخته تر از شمع ، آتش ایرانی را بر سر سفره می گذارد. چه زیباست دستان کودکان در دست پدران و مادران ،چه زیباست نگاه کودکانی که دوست دارند در این روزها هر چه آرزو دارند،در شب عید بارها و بارها به تن کنند تا سالی خوش را آغاز نمایند،همه جا غلغله است همه در انتظار ،همه آماده برای آغاز بهار ایرانی برای هر ایرانی.

+ نوشته شده توسط keyvan haddad در Sun 16 Mar 2014 و ساعت 23:46 |


ایرانیان باستان دیدگاهی نیک درباره ی آتش داشتند و به نظر می رسد با جشن هایی مانند جشن سوری به استقبال نوروز که یکی از نیک ترین و بهترین آیین هاست می رفتند. ایشان با روشن کردن آتش بالای بام خود، نوعی پیروزی نور را بر تاریکی به نمایش می گذاشتند.

اما بدبختانه امروز از این جشن نیک جز نامی زشت باقی نمانده و با خرافات آمیخته شده است. عجیب آنکه این روز ها این جشن ایرانی با ابزاری که بیشتر ساخت کشور چین هستند برگزار می شود!!!

امروز مردم ما با چهارشنبه سوری به استقبال نوروز می روند و با سیزده به در به صورت رسمی به جشن های نوروزی پایان می دهند. بعید نیست که همین دیدگاه باعث بوجود آمدن این جشن ها شده باشد و جالب آنکه هر دو جشن با تیر ارتباط دارند. (درباره تیر بخوانید: جشن تیرگان)

می دانیم که در گاهشماری ایرانی هر روز ماه نام خاصی داشته است و روز سیزدهم هر ماه را تیر روز می نامیدند. پس سیزده فروردین که مشهور به سیزده به در است با تیر ارتباط پیدا می کند و در تیر روز قرار دارد.

 

برخی از پژوهشگران معتقدند در دوران کهن - شاید قبل از آنکه گاهشماری ایرانی بر اساس روزهای ماه شکل گیرد - روزهای هفته هم مورد توجه آریایی ها بوده است و نام روزهای هفته اروپایی یادگاری از همان دوران است.

 

یک شنبه - مهر شید (Sunday)

دو شنبه - ماه شید (Monday)

سه شنبه - بهرام شید (Tuesday)

چهارشنبه - تیر شید (Wednesday)

پنجشنبه - اورمزد شید (Thursday)

آدینه - ناهید شید (Friday)

شنبه - کیوان شید (Saturday)

 

مشاهده می کنیم که چهار شنبه هم با تیر پیوند دارد و نامش تیر شید بوده است.

پس ما در تیر شید به استقبال نوروز می رویم و در تیر روز جشن های نوروزی را پایان می دهیم. یعنی جشن های نوروزی از تیر شید تا تیر روز برگزار می شد.تیر نمادی از رحمت خداوند است و رحمت الهی در نوروز به اوج می رسد.


هرچند منابع کافی و دقیقی برای اثبات این موضوع از نظر تاریخی وجود ندارد اما می توانیم از این اتفاق زیبا بهره ببریم و با سازمان دهی این جشن ها که امروز در میان مردم جای دارند، علاوه بر ایجاد زمانی شاد و مفید برای مردم، اندیشه های پاک و زیبایی را رواج دهیم و از تحریف همه جانبه جشن های باستانی جلوگیری کنیم.

 

جشن چهارشنبه سوری

 


رباره ی اینکه جشن سوری دقیقاً در کدام روز گرامی داشته می شده است اطلاعات درستی به دست نیامده است.

اما از شواهد بر می آید که این جشن نزدیک به نوروز برگزار می شده است. گفته می شود این جشن قبل از اسلام در پنج روز پایان سال که مشهور به پنجه بود، برگزار می شد.

می دانیم هر سال  ٣۶۵ روز دارد ولی برخی معتقدند در گاهشماری باستانی ایران، ١٢ ماهِ ٣٠ روزه وجود داشته است(یعنی ٣۶٠ روز) و به ۵ روز باقیمانده سال پنجه، پنجک، یا خمسه مسترقه، می گفتند. این پنج روز را خمسه مسترقه نامند از آن جهت که در هیچ یک از ماه ها حساب نمی شوند.

از آنجایی که  چهارشنبه سوری بر خلاف دیگر جشن ها که بر اساس روزهای ماه بوده اند، بر اساس روزهای ماه نیست، احتمال قرار داشتن این جشن در پنجه قوت می گیرد.



معنای سور

سوری به معنای سرخی – سرخ رنگ مانند گل و شراب - و سور به معنای عیش و سرور و شادمانی است. همچنین می توان گفت به معنی بارو شهر و بام بلند و دیوار دور شهر است.

ایرانیان باستان با روشن کردن آتش بالای بام خود، نوعی پیروزی نور را بر تاریکی به نمایش می گذاشتند.

 

آتش پاک کننده

آتش را از آن جهت روشن می کردند که معتقد بودند تمام بدیها و سیاهی ها درآتش افکنده و می سوزاندند و از روی آتش می پریدند و می گفتند « سرخی تو از من زردی من از تو ».

این طور زمانی شاد برای نیاکان ما رقم می خورد.

با توجه به اینکه یکی از دیدگاه های زرتشتیان درباره ی نوروز مربوط به فَروَهر های گذشتگان پاک و پارسا است که در اول سال به زمین فرود می آیند، ایرانیان باستان تمام ناپاکی ها را از بین می بردند تا فروهر های گذشتگان خشنود باشند.

(فروهر یا فره وشی یکی از نیرو های مقدس و معنوی انسان در هیکل او داخل شده او را رشد و ترقی داده و نگاهداری می کند و پس از مرگ انسان دیگر باره با همان پاکی و تقدس اولی بجای خود باز می گردد.)


 بسیاری از پژوهشگران این نشان را نمادی از فَروَهَر می دانند


برخی از آیین ها

برخی از آیین ها از برگزاری جشن ها نقل شده است که به نظر می رسد به جشن سوری ارتباط داشته باشد.

در زمان هخامنشیان خرمنی از آتش را به سه کوپه تقسیم می کردند و با همان روش از روی سه آتش به نام : «آسمان» ، «آذر» و «آبان» که نام سه فرشته مقرب خدا هستند می پریدند. پس از آن آتش به هفت قسمت تقسیم شد و به نام هفت امشاسپند (فرشته مقرب) از روی آنها می پریدند.

آجیل مشگل گشا که از هفت نوع میوه خشک تهیه می شده، در شب چهارشنبه سوری ضروری بود که هر خانواده باید آن را تهیه می کرد و به نام هفت امشاسپند در سفره چهارشنبه سوری می گذاشت.

 





+ نوشته شده توسط keyvan haddad در Sun 9 Mar 2014 و ساعت 21:42 |
داریوش سوم       هخامنش شاه انشان                                                                                                     آریارمنه * فرماندار پارس   کوروش یکم * شاه انشان                                                                                   آرشام * فرماندار پارس   کمبوجیه یکم * شاه انشان                                                                                   ویشتاسپ شاهزاده   کوروش دوم شاه ایران                                                                                                                   داریوش یکم شاه ایران   کمبوجیه دوم شاه ایران   گئومات بردیای دروغین   آرتیستون شاهدخت   آتوسا شاهدخت                                                                                                               خشایارشا شاه ایران                                                                                         اردشیر یکم شاه ایران                                                                                                                               خشایارشای دوم شاه ایران   سغدیانوس شاه ایران   داریوش دوم شاه ایران   آرسیتس شاهزاده   پروشات شاهدخت   بغابوخش شاهزاده                                                                                                     اردشیر دوم شاه ایران   آمستریس شاهدخت   کوروش کوچک شاهزاده   کوروش چهارم شاهزاده   اوستن شاهزاده                                                                                                                                                                     اردشیر سوم شاه ایران   اچا شاهزاده   رودوگونه شاهزاده   آپاما شاهزاده   سیسیگامبیس‏ شاهدخت     آرشام شاهزاده                                                                                         ارشک شاه ایران   پروشات دوم شاهدخت                         اخاشتره شاهزاده     داریوش سوم شاه ایران                                                                                                     اسکندر مقدونی شاه مقدونیه و ایران   استاتیرای سوم شاهدخت
+ نوشته شده توسط keyvan haddad در Sun 9 Mar 2014 و ساعت 21:2 |
 بی شک بدون وجود زنان نیکو کار و متعهد،کوشا،متخصص،مهربان و هزاران صفت بارز دیگر،مردان اینگونه نمی توانست به شایستگی خود در طول تاریخ پی ببرد.زن و مرد دو موجودی که با عشق به یکدیگر کمال انسانی و آسمانی را نه تنها در زمین بلکه در آسمانها نیز دست یافتنی می سازند.روز جهانی زن بر همه ی زنان پاک نهاد ایرانی و زنان جهان خجسته باد.

+ نوشته شده توسط keyvan haddad در Sun 9 Mar 2014 و ساعت 20:37 |


Powered By
BLOGFA.COM